Mercedes Monmany, gañadora do Premio Internacional de Ensayo Caballero Bonald

Publicado el

 

“O sentimento de vida é tan forte dentro de min, tan grande, tan sereno e cheo de gratitude, que non tentarei nin por un momento expresalo cunha soa palabra […]. Xa se todo. E con todo considero que esta vida é bela e está chea de sentido. A cada pouco.”

Hillesum, Etty: Diario 1941-1943

 

Mercedes Monmany foi a gañadora deste ano do Premio Internacional de Ensayo Caballero Bonald pola súa obra “Ya sabes que volveré”, publicada por Galaxia Gutemberg.

“Ya sabes que volveré” foi seleccionada entre os case 200 ensaios presentados por un xurado composto por Vitoria Camps, José-Carlos Mainer, José Mª Pozuelo Yvancos, Fernando R. Lafuente, Santos Sanz Villanueva e José María Pérez García, que valorou o compromiso ético e histórico da obra.

A mestría da pluma de Mercedes Monmany achéganos á realidade do Holocausto a través da man de tres autoras que morreron en Auschwitz, xunto a tantos millóns de vítimas da barbarie: Etty Hillesum, Gertrud Kolmar e Irène Némirovsky, que nos ensinan que a esperanza nos momentos máis difíciles non vén de fóra, senón de non deixarse vencer nin derrubar, de vivir e apreciar a vida ata na última das consecuencias. Escribiron para vivir, para volver á vida.

Gertrud Kolmar é considerada unha das máis grandes poetas do expresionismo alemán, escribiríalle en 1941 á súa irmá: “Só síntome próxima ao pasado; para min o irreal e o afastado é o que está a pasar hoxe”.

Irène Némirovsky, deportada a pesar de haberse convertido ao catolicismo en 1939, era filla dun banqueiro xudeu e, desde o mesmo día do seu arresto, o seu marido, Michel Epstein, emprendería toda unha serie de accións legais para a súa liberación, o que tamén lle conducirá á morte en Auschwitz. Deixou ás súas dúas fillas unha maleta que conservaron durante decenios, onde atopabase o manuscrito “Suite francesa”, que sería traducido a 30 idiomas e obtería numerosos premios.

Etty Hillesum ofreceuse como voluntaria para traballar como enfermeira no campo de concentración de Westerbork e actuou como correo da resistencia. Entregaríase ás SS en 1943 e escribiría un diario durante a súa prisión en Auschwitz: “Quixese vivir moitos anos, para poder explicalo posteriormente. Máis si non se me concede este desexo, outro o fará, outro continuará vivindo a miña vida, desde onde terminou”

 

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *