Bibliofilia

      • Traite des fardements et confitures

Exemp. n. 423 de una tirada de 995. Reproducción facs. del ms. orix.:. — depositado na Biblioteca Nacional de Francia. — escrito en Lyon, en 1552.

 

          RA/160/1-2 No se presta

Dous volumes: un manuscrito dos Tratados e outro un amplo estudo sobre o contexto médico, farmacéutico, botánico e alquímico, etc., do Tratado da beleza e o estudo en profundidade sobre os beneficios dos alimentos naturais, formas de elaboralos, historia, propiedades, composición e receitas, etc., do Tratado das Confeituras. Papel especial verjurado de 160 gr., similar ao utilizado na época. Encadernación do manuscrito totalmente realizada a man, reúne un corpus de tapa a tres corpos sobre táboas cantoneadas en coiro de vacún estampado ao lume no frontis, cosido a “dente de can” e con cordel de cáñamo. O volume do libro de estudo está encadernado en tea e cosido con fío vexetal. Tirada única e irrepetible, rigorosamente limitada a 995 exemplares debidamente numerados e autenticados, un a un, mediante testemuño notarial co número 1292 do protocolo do notario da Coruña D. Nelson Rodicio Rodicio.

 

    • Enciclopedia Espasa [Material gráfico]

    Exemp. n. 551 dunha tirada limitada de 999

    MG/55  No se presta

  • Carteles realizados a principios del 1900Colección de láminas reproducciones de una de las obras del fondo artístico de la Editorial Espasa Calpe y forma parte de una edición numerada y limitada que acompaña a las últimas 999 colecciones de la Enciclopedia Universal Ilustrada Europeo-Americana de 90 volúmenes, en su edición Coleccionista.
  • Crónicas das cruzadas de Jerusalem

Exemp. n. 52 dunha tirada limitada de 575

RA/196/1-2 No se presta

As Crónicas de Xerusalén abreviadas, é un belo códice iluminado do máis exquisita arte flamenca. Realizado por orde de Felipe III, Felipe o Bo, Duque de Borgoña, cara ao 1455 en Bruxas no taller de David Aubert, foi creado en forma de rolo, e posteriormente guillotinado e encadernado.

O texto escrito en francés, en letra minúscula bastarda borgoñona, delicadamente ornado con iniciais de ouro, orlas policromadas, e belas miniaturas, recolle o relato das conquistas dos Santos Lugares durante a Primeira Cruzada, a finais do século XI, describindo como os cabaleiros conquistaron Xerusalén e outras moitas terras arrebatándollas aos turcos. Entre os acontecementos históricos que narra destaca a historia do reino de Xerusalén ata a súa caída e a conquista da Cidade Santa, así como unha breve biografía, a modo de xenealoxía, dos seus gobernantes, personaxes importantes da corte, e cabaleiros, entre eles a Orde dos Cabaleiros do Amorne.

O texto e as iluminacións están enmarcadas con delicadas marxes policromados de motivos vexetais, como follas de acanto e flores, pequenas aves e fastuosos pavos reais. O seu peculiar formato alongado e apaisado ten a súa explicación ao ser crónica e xenealoxía. As xenealoxías adoitaban escribirse sobre un pergamiño que puidese estar enrolado e, de feito, ao morrer Felipe o Bo (1467) nun inventario da corte de Borgoña, o asento relativo a este manuscrito di: tournant en manière de rôle. Ao ser cortado para a súa encadernación en forma de códice, o texto escrito en columnas non segue na columna seguinte, pero todo iso queda perfectamente explicado no libro estudo, que acompaña ao facsímile.

O códice permaneceu na Corte dos Duques de Borgoña polo menos ata o 1487, data da súa primeira catalogación. En 1517 aparece inventariado como propiedade do emperador Carlos V de Alemaña e I de España. En 1619 é mencionado no inventario de Matías, terceiro fillo de Maximiliano II. Afortunadamente o 20 de decembro de 1752 foi transferido desde o tesouro Imperial de Viena á Biblioteca da Corte, *Österreichische Nationalbibliothek, onde foi conservado en perfecto estado ata os nosos días.

  •  “Codex Calixtinus. Liber Sancti Jacobi”

     Exemp. nº 32 dunha tirada de 995

RA/215/1-3  No se presta 

O texto do Códice Calixtino está constituído por unha ampla e variada compilación relacionada máis ou menos co Apóstolo Santiago e a peregrinación ao seu sepulcro en Compostela. Esta compilación data do século XII e dáse como obra do papa Calixto II. Consta de 5 libros: o I abarca máis da metade da compilación e contén sermóns e homilías en honra ao Apostol., dous relatos do seu martirio e oficios litúrxicos para o seu culto; o II encerra vinte e dous dos seus milagres ; o III e máis breve refire a translación do seu corpo desde Xerusalén a Galicia e ao lugar do seu sepulcro ; o IV era a Crónica do arcebispo Turpín ou Pseudo- Turpín, que narra a entrada de Carlomagno en España cunha serie de azañas lendarias, a derrota de Roncesvalles e morte de Roldán e outros varios feitos ; o V viña ser unha guía de viaxe para peregrinos franceses ou procedentes de Francia, cunha breve descrición da cidade de Santiago e máis detallada da súa catedral. Abundan por Europa os manuscritos desta compilación, pero o máis antigo e valioso dos que a ofrecen completa parace ser o chamado Codex Calixtinus, que se gardou sempre no arquivo da basílica compostelá como un dos seus códices máis preciosos.

Chamouse tamén Codex Compostellanus a fin de reservar aqueloutro adxectivo para a compilación. Ademais, o Compostellanus leva despois do último libro un apéndice de once folios constituído por unha miscelánea de varias composicións métricas e outras litúrxicas, con música polifónica, varios himnos e deles dous coas súas melodías, un bula dada como do Papa Inocencio II para confirmar ao autenticidade da compilación calixtina, un milagre en prosa e varios outros versificados, unha paráfrasis tamén en verso da translación do Apóstolo segundo o libro III e algúns textos menores.

 

  • “La Divina commedia di Alfonso d’Aragona, re di Napoli” Dante Alighieri

Exemp. nº 482 dunha tirada de 750

 RA/215/1-3  No se presta 

A Divina Comedia, o libro máis famoso do seu autor, é unha das obras fundamentais da transición do pensamento medieval ( teocentrista) ao renacentista ( antropocentrista). É considerada a obra mestra da literatura italiana e unha dos cumes da literatura universal.

Cando, en 1442, Alfonso V entra vitorioso en Nápoles e instala alí o seu corte, a cidade convértese nun centro literario e artístico de primeira magnitude: numerosos poetas procedentes de Castela e de Aragón acompañábanlle no seu séquito, poetas áulicos cuxa función primeira era a de cantar as glorias guerreiras e amorosas do seu rei e dos nobres da corte. O contacto directo con humanistas da talla de Giovanni Pontano, Antonio Becadelli acelerou o proceso de recepción das correntes revovadoras do Renacemento italiano nos nosos autores (anteriormente, Juan Fernández de Heredia traducira ao aragonés, cara a 1384, a Plutarco e a Tucídides; e Andreu Febrer, en 1429, a Divina Comedia, do Dante, ao catalán).

Este manuscrito foi escrito e miniado en Toscana cara a mediados do século XV por encargo de Alfonso V. O suntuoso conxunto de miniaturas é obra de dous artistas distintos, ambos de Siena: Lorenzo dei Pietro, chamado “ il Vecchietta”, autor de todas as iniciais e das escenas do Inferno e do Purgatorio, miniadas entre os anos 1442 e 1450, e Giovanni dei Paolo, que na decoración do Paraíso traduciu en ambientes fabulosos e irreais o seu absorta e ensimesmada dimensión espiritual. O orixinal podémolo atopar na British Library.